این پست وبلاگ خانم شین همانی است که من چند وق است میخواهم بنویسم:

من فکر می کنم "زن" بودن یک قابلیت خاص است. ربطی هم به ازدواج کردن و نکردن ندارد. بعضی دختر بچه ها از همان بچگی بلدند "زن" باشند. لوندند. قرتی هستند. بلدند چطوری لباس بپوشند. چطوری نگاه کنند به آدمها که دلبریشان را عالم و آدم بفهمند. حتی فکر می کنم "زن" بودن یک قابلیت ذاتی است. من بلد نیستم "زن" باشم. بلد نیستم که موهایم را زنانه درست کنم. بلد نیستم زنانه لباس بپوشم. عشوه های زنانه را بلد نیستم. گاهی به تصویر خودم در آینه نگاه می کنم و فکر می کنم که این "دختر" را تا کجا باید با خودم یدک بکشم؟ وقتش نشده که از گرده من پیاده شود؟ گرچه پیاده کردنش فایده ای هم ندارد. من بلد نیستم "زن" باشم.